اللهم البيت بيتك و الحرم حرمك و العبد عبدك
خدايا، اين خانه، خانة تو است و اين حرم، حرم تو است.
و اين بنده، بنده ذليلي..
كه از خود و نفس خويش به سوي تو گريخته است. تو گويي اينجا مركز آفرينش است، و اين طواف، تمثيل حركت سبحاني عالم وجود است.
يعني كه كائنات بر محور وجودمطلق حق مي‌گردد و حكايت اين انسانهاي شيدايي كه سر از پا ناشناخته گرداگرد بيت‌الله طواف مي‌كنند، تفسير عيني اين آيت است كه «يسبح لله ما في‌السموات والارض» و تو اي انسان، به ياد آر كه هم‌اكنون بر كوكبه ارض، گرداگرد خورشيد و در عمق آسمان لايتناهي شناوري. و از دل ذره تا بي نهايت اين آسمان، لايتناهي، همه جا، همه‌ چيز در طواف است، و همه مي‌چرخند و از يك مدار وضعي به گرد خويش، به مدار بزرگتري بر گرد خورشيدها منتقل مي‌شوند و تو گويي كه اين همه، تمثيل اين معناست، كه تو اي انسان بايد از مدار معرفت نفس خويش به مدار معرفت، رب منتقل شوي كه فرمود: «من عرف نفسه فقد عرف ربه». مجموعه مناسك حج، تمثيلي جامع است از سير روحي انسان‌هاي متكامل در سير الي‌الله و اين چنين است كه مناسك حج، از طواف آغاز مي‌شود و به طواف خاتمه مي‌يابد، و به كمال مي‌رسد. و سر اينكه حجت خدا علي (ع) در كعبه متولد مي‌شود همين‌جاست، يعني كه كعبه جسم است و روح آن، حجت خدا و انسان كامل است و تو نيز بايد با اتمام مراحل و موقف حج به كمال برسي و مدار رجعت تو به مبدأ و معاد كامل شود. انالله‌و‌انا‌اليه‌راجعون.

منبع : مجله سوره-شماره دوم و سوم- سال1366