خداوندا، اين دفتر و کتاب شهادت را همچنان بر روي مشتاقان بازدار و ما را هم از وصول به آن محروم مکن. خداوندا! کشور ما و ملت ما هنوز در آغاز راه مبارزه‌اند، و نيازمند به مشعل شهادت، تو خود اين چراغ پرفروغ را حافظ و نگهبان باش.

پروردگارا آنچنان ما را از دنيا و مافيها بي‌نياز کن که در قربانگاه عشق همچون ابراهيم مشاقانه حاضر شويم تا اسماعيل وجود خود را در راه هدف مقدست قرباني کنيم.

خدايا قسم به خون شهيدان عزيزت، خصوصاً حضرت اباالفضل العباس (ع) علمدار راه سعادت. شهادت را نصيب ما هم بگردان.

اي خدا، بسيجيان خودت را که با سنين کم در راه تو مبارزه مي‌کنند ببين، اي خدا، کي مي‌شود که اينان را هرچه بيشتر ياري کني تا پيروز شوند، و اي خدا بدان، من اگر غير از جانم چيزي پرارزشتر داشتم در راهت مي‌دادم تا چشم تمامي دشمنانت کور شود.

خدايا! نمي‌خواهم ديگر از تو دور شوم خدايا گمنامم کن، و غريب‌وار خونم را بخر، دستم را بگير زيرا دست‌هاي ضلالت به طرفم کشيده شده است، خدايا معذرت مي‌خواهم زيرا بر من رحمت نازل کردي، عصيان نمودم، عطا کردي،‌ خطا کردم، عفو کردي، گناه کردم.

خدايا تو را سپاس مي‌گويم زيرا به ما اجازه دادي در برابرت به راز و نياز بايستيم و هرچه مي‌خواهيم از تو طلب کنيم و خودت فرمودي«ادعوني استجب لکم» حال از تو مي‌خواهم مرا بپذيري و مورد لطف خودت قرار دهي و متاع ناچيز مرا خريدار باشي.

خدايا،‌ وجودم سرشار از گناه است، گناهي که مرا از تو دور مي‌کند، و سرانجام جز غرق شدن در درياي ضلالت و گمراهي چيزي به دنبال ندارد، خدايا با وجود اين همه گناه،‌ جز تو پناهي ندارم جز تو به کسي اميد ندارم، خدايا از روزي که پا به جبهه اين دانشگاه انسان سازي گذاشته‌ام، خودت گواهي که از همه‌چيز گذشتم، آمدم تا به تو برسم خدايا نه به طمع بهشت آمده‌ام و نه ترس از جهنم.

خدايا، ديگراني را که از ماندن مي‌مانند آگاه ساز تا قدرت پيدا کنند و انتقام مسلمانان واقعي را از کفار و مشرکين بگيرند و قدرت تو را بر عرصه وجود گذارند، خدايا با فضل و کرم و بخشش، عملم را بسنج که تو بسيار آمرزنده هستي، خدايا مرگ مرا شهادت در راه خودت قرار بده،‌ مرگي که حسين (ع) انتخاب فرموده و مرا در رختخواب ذلت از دنيا مبر.

معبودااکنون که پشت به دنيا کرده‌ام.... از تو مي‌خواهم که همانند حربن‌يزيد رياحي با من رفتار کني، و شهادت در راهت را نصيبم کني، خدايا نکند هنگاميکه در نيمه‌هاي شب العفو مي‌گويم، به فرشته‌اي که ناظر اعمال من است امر کني که به اين بنده بگو «لا» آن‌وقت تکليف من چيست؟
 

اي معشوقم مرا فرا خوان که ديگر نمي‌توانم صبر کنم.

خداوندا هستي و نيستيم از توست و به سوي تو بازمي‌گردم پس مرا بپذير که آمرزنده توئي.

خدايا از آنچه که کرده‌ام، اجر نمي‌خواهم و به خاطر فداکاري‌هاي خود بر تو فخر نمي‌فروشم، آنچه داشته‌ام تو داده اي و آنچه کرده‌ام تو ميسر نموده‌اي، همه استعدادهاي من، همه قدرت‌هاي من و همه وجود من زاده اراده توست، من از خود چيزي ندارم که ارائه دهم، من از خود کاري نکرده‌ام، که پاداشي بخواهم.

اي خداي بزرگ! دست از جهان شسته‌ام و براي ملاقات تو به کربلاي خوزستان آمده‌ام، از تو مي‌خواهم که مرا با اصحاب حسين (ع‌) محشور کني، آرزو دارم که بر خاک داغ خوزستان در خون خود بغلطم و اين عقده صد و چهل ساله را بر دلم فشار مي‌آورد و هميشه با تو مي‌گويم (يا ليتني کنت معلک)، را برآورده کنم.